Als fotograaf krijg ik vaak de vraag of ik onderkinnen of kilo’s kan wegshoppen. En natuurlijk, dat kan! Tegenwoordig is alles mogelijk. Zeker met de komst van AI staat niet ons meer in de weg om te voldoen aan het perfecte plaatje of HET heersende schoonheidsideaal. De vraag die we onszelf kunnen stellen is of we hier later blij van worden. Dat je over 5 jaar naar een foto van jezelf kijkt, of die van een geliefde of van je ouders en dat je denkt wauw, wat een fantastisch filter is hier gebruikt.

We kunnen mensen die er niet bij waren in familiefoto’s shoppen en iedereen lachend in de camera laten kijken. We kunnen knippen en plakken tot het plaatje naar onze zin is. Maar heeft dit moment werkelijk plaatsgevonden?

Ooit fotografeerde ik op een kinderdagverblijf. Een jongetje had een pleister op zijn voorhoofd, omdat hij de dag ervoor gevallen was. De  moeder vroeg aan mij of ik de pleister kon wegshoppen. Ik zei dat dat mogelijk was, maar opperde om de pleister te laten zitten. Het vertelt namelijk een verhaal. Wanneer je later naar de foto kijkt komt de herinnering weer naar boven. Weet je nog, Pietje speelde altijd buiten, was een druk kereltje. Uitgerekend voordat hij op de foto moest viel hij. De pleister wegshoppen en het voorhoofd glad maken had de foto nietszeggender gemaakt.

Zo is het ook met rimpels, onderkinnen, lijven. Moeten wij er een oordeel over hebben? Wanneer iemand heel kritisch is over zijn eigen voorkomen zegt dat ook iets over hoe diegene naar anderen kijkt. Wie bepaalt langs welke meetlat je gelegd wordt? Er is een miljardenindustrie bij gebaat om ons ontevreden te laten zijn over ons eigen lijf. Altijd maar suggereren dan iets aan ons ‘gefixt’ moet worden. Ons lichaam wordt een ornament, terwijl het een instrument is. Een fantastisch mooi instrument, waar je trots op mag zijn.

Ik gun iedereen meer zelfcompassie. Probeer eens zonder oordeel naar jezelf en anderen te kijken. Wie mij kent weet dat ik over dit onderwerp zeer uitgebreid en gepassioneerd kan praten. Mensen (vooral vrouwen) zijn soms een leven lang geobsedeerd door het uiterlijk en het nastreven van een ideaal beeld dat ons dagelijks wordt opgedrongen door tv en sociale media. Dat vind ik zo jammer. Het leven is al zo kort. Zijn we bang geworden voor echtheid?

Fotografie is voor mij het vastleggen van mooie momenten. Van de werkelijkheid. Foto’s waar je over een aantal jaren blij van wordt, omdat ze je de mooie momenten helpen herinneren. Dat jouw (groot-) ouders er nog waren en hoe gezellig het was. De kleding en de kapsels die een tijdsbeeld geven. De momenten waarop er echt gelachen wordt. Dat de hele familie bij elkaar kwam op die mooie locatie. Daar word je later blij van.

Als fotograaf zal ik mijn best doen om tijdens het fotograferen te letten op bijvoorbeeld je houding en het licht. Maar het gaat bij mij wel altijd om echtheid en het moment zelf. En mocht er per ongeluk een lantaarnpaal uit je hoofd groeien op een foto, dan zal ik hem wel wegshoppen hoor. Kortom, wees jezelf. Je mag er zijn!

Met dank aan Irene Hesselink voor het maken van de foto’s!

Paula Hesselink Fotografie, Julianadorp

KvK nr.: 62498754

Op alle getoonde foto’s op deze website rust auteursrecht